Document Library

Statement attributable to the Spokesperson for the Secretary-General – on Gaza

29 February 2024

The Secretary-General is appalled by the tragic human toll of the conflict in Gaza., in which more than 30,000 people have now reportedly been killed and over 70,000 injured. Tragically, an unknown number of people lie under rubble.

The Secretary-General condemns the incident today in northern Gaza in which more than a hundred people were reportedly killed or injured while seeking life-saving aid. The desperate civilians in Gaza need urgent help, including those in the besieged north where the United Nations has not been able to deliver aid in more than a week.

The Secretary-General reiterates his call for an immediate humanitarian ceasefire and the unconditional release of all hostages. He once again calls for urgent steps so that critical humanitarian aid can get into and across Gaza to all those in need.

Stéphane Dujarric, Spokesman for the Secretary-General

29 February 2024

Bookmark the Spokesperson’s website: http://www.un.org/sg/en/spokesperson

THE SECRETARY-GENERAL

REMARKS TO THE OPENING OF THE 2024 SESSION 

OF THE COMMITTEE ON THE EXERCISE 

OF THE INALIENABLE RIGHTS OF THE PALESTINIAN PEOPLE 

New York, 31 January 2024

[as delivered]

Mr. Chair, Ambassador Cheikh Niang, congratulations on your election to the Bureau.

The Committee’s mandate and advocacy are crucial amidst the unresolved Question of Palestine and the enormous violence and suffering, particularly since the horrific 7 October attack by Hamas in Israel and Israel’s ensuing military operations in Gaza.

The death, destruction, displacement, hunger, loss, and grief in Gaza over the past 120 days are a scar on our shared humanity and conscience.

And I once again condemn the horrifying attacks by Hamas and other groups that claimed the lives of over 1,200 Israelis and others – and call for the immediate and unconditional release of all hostages.

There is no justification for the intentional killing, injuring, torture or kidnapping of civilians, using sexual violence against them, or launching rockets towards civilian targets.

But at the same time, nothing can justify the collective punishment of the people in Gaza.

The ongoing conflict and relentless bombardment by Israeli forces across Gaza have resulted in killings of civilians and destruction at a pace and scale unlike anything we have witnessed in recent years.

I am horrified by incessant military strikes that have killed and maimed civilians and protected personnel, and that have damaged or destroyed civilian infrastructure.

Over 26,750 Palestinians have been reportedly been killed in Gaza alone – more than two-thirds women and children.

Over 70 per cent of civilian infrastructure -- including homes, hospitals, schools, water, and sanitation facilities in Gaza -- have been destroyed or severely damaged.

1.7 million people have been displaced, and not knowing if they will have homes to return to.

No party to an armed conflict is above international law.

International humanitarian law, including the principles of distinction, proportionality, and precautions in attack, must be upheld at all times.

And the binding decisions of the International Court of Justice must be complied with.

I also want to add that the United Nations immediately acted following the very serious allegations against UNRWA staff members.

I was personally horrified by these accusations.

And yesterday, I met with donors to listen to their concerns and to outline the steps we are taking to address them.

I underscored the importance of keeping UNRWA’s vital work going to meet the dire needs of civilians in Gaza, and to ensure its continuity of services to Palestine refugees in the occupied West Bank, Jordan, Lebanon and Syria.

UNRWA is the backbone of all humanitarian response in Gaza.

I appeal to all Member States to guarantee the continuity of UNRWA’s life-saving work.

Excellencies,

The humanitarian system in Gaza is collapsing.

I am extremely concerned by the inhumane conditions faced by Gaza’s 2.2 million people, as they struggle to survive without any of the basics.

Everyone in Gaza is hungry, while half a million grapple with catastrophic levels of food insecurity.

I call for a rapid, safe, unhindered, expanded and sustained humanitarian access throughout Gaza.

This is particularly crucial in the north, where most missions have been denied access by Israel, amid continued insecurity and fighting.

We also need more crossing points into Gaza to reduce congestion and avoid chokepoints.

I ask all parties to continue their active engagement with UN actors on the ground and to work closely with newly appointed Under-Secretary-General Sigrid Kaag -- the UN Senior Humanitarian and Reconstruction Coordinator for Gaza -- to scale up humanitarian aid to Gaza.

I count on full cooperation to ensure continuous humanitarian access.

And I repeat my call for an immediate humanitarian ceasefire.

Excellencies,

As we seek to address mounting needs in Gaza, we also remain focused on the deteriorating situation in the occupied West Bank, including East Jerusalem.

I am extremely alarmed by the high levels of settler violence in the occupied West Bank. Palestinian attacks against Israelis also continue.

All of this violence must stop, and the perpetrators held accountable.

Intensive Israeli operations go on, including in Area A of the occupied West Bank, leading to deadly armed exchanges.

Dozens of Palestinians have been arrested, with many detained without charge, including children.

The violence has not been limited to the occupied territory.

Rising hostilities across the Blue Line and attacks in Syria, Iraq and the Red Sea risk triggering a broader escalation risking regional stability.

I call for urgent steps to de-escalate the situation and spare the region from more violence before it is too late.

Excellencies,

The conflict must end with tangible progress towards a two-State solution – an end to the occupation and the establishment of a fully independent, viable and sovereign Palestinian State, of which Gaza is an integral part.

Only the two-State solution – based on the 1967 lines, with Israel and Palestine living side-by-side, with Jerusalem as the capital of both States, in line with UN resolutions, international law and prior agreements -- can ensure the realization of the inalienable rights of the Palestinian people as well as a just and lasting peace and stability in the region.

The international community must not waver in its commitment.

Let us work together to advance a meaningful peace process that will put an end to the tragic cycles of fear, hatred and violence and build a more peaceful and hopeful future for Palestinians and Israelis.

Thank you.

Bookmark the Spokesperson’s website: http://www.un.org/sg/en/spokesperson

THE SECRETARY-GENERAL

REMARKS TO THE

UNITED NATIONS MEMORIAL CEREMONY MARKING THE INTERNATIONAL DAY OF COMMEMORATION IN MEMORY OF THE VICTIMS OF THE HOLOCAUST

New York, 26 January 2024

[as delivered]

Excellencies, dear friends,

It’s a great honour to be with you today to commemorate the memory of the victims of the Holocaust.

I am moved and humbled by the presence of Holocaust survivors and their families, joining us both online and in person.

Each of you carries the memories of communities lost; lives destroyed or changed beyond recognition – and lives rebuilt.

I thank you for sharing those memories with us and with the world.

All of us – leaders and citizens – have a responsibility to listen and to learn from what you have to say. And to act on it:

By condemning these terrible crimes against our common humanity;

By striving to eradicate antisemitism, and all forms of bigotry, hatred and intolerance;

And by finding a way forward to a shared, safe, and inclusive future for our human family.

This is particularly important in today’s dangerous and divided world.

And a few short months after Hamas’ horrific terror attacks, in which so many innocent Israeli civilians and citizens of other countries were killed.

Excellencies and friends,

Every year on this day – the day of the liberation of Auschwitz-Birkenau – we honour the memory of the victims of the Holocaust.

We come together in solidarity and sorrow, to pay tribute to [the] six million Jewish children, women, and men murdered in the Holocaust.

We grieve the Roma and Sinti.

We mourn the millions of others tortured, starved, and killed by the Nazis and their collaborators.

And, today in particular, in keeping with this year’s theme, we recognize the courage of victims and survivors.

There are countless stories of bravery and resilience from the Holocaust:

From those who resisted the Nazis’ brutality through armed struggle or quiet dignity;

To the individuals, families and communities providing support, solidarity, and even a semblance of normality, in the face of dehumanisation, deprivation and death;

And survivors who have had the courage to tell their stories to a world that has not always wanted to listen.

Beacons of bravery shone from the hell of Auschwitz itself, and from across the world ravaged by Nazi ideology and hate.

I think of people like Rudolf Vrba, a Slovak teenager who was deported to Auschwitz. With Alfred Wetzler, he achieved the extraordinary feat of breaking out of the camp, to warn the world of the Nazis’ unspeakable crimes.

I think of Rózà Robota, a young Polish woman, who plotted with others to destroy the crematoria. She was tortured and hanged by the Nazis – never revealing the secrets of the Auschwitz resistance of which she was a part.

And I think of those thousands of acts of courage and fortitude of which we will never know:

The parents who contained their terror to comfort a child;

The prisoners who risked Nazi wrath to perform small acts of kindness;

And the individuals who found the strength to retain their sense of self, despite all attempts to demolish it.

We remember and revere today all such acts of bravery.

Excellencies and friends,

The antisemitism that fuelled the Holocaust did not start with the Nazis. Nor did it end with their defeat.

The Holocaust was preceded by thousands of years of discrimination, expulsion, exile and extermination, including by my own country, Portugal.

Today, we are witnessing hate spreading at alarming speed.

Online, it has moved from the margins to the mainstream.

And Holocaust denial and distortion are proliferating.

It is up to all of us to defend the truth. And to defend our common humanity.

Working together, we must combat online lies and hate.

We must promote Holocaust education – as a critical part of our defence against ignorance, indifference, and intolerance.

And, crucially, we must listen to survivors, and we must remember:

That demonization of the other and disdain for diversity is a danger to everyone.

That no society is immune to intolerance – and worse.

And that bigotry against one group is bigotry against all.

As the former Chief Rabbi of the United Kingdom, Jonathan Sacks, said: “The hate that begins with Jews never ends with Jews”.

Excellencies, friends,

Our common humanity is at the heart of the United Nations.

Racism and bigotry are a violation of everything we stand for.

We are determined to fight it on all its forms.

For me, this is a lifelong commitment.

For the United Nations, [it is] a foundational mission.

And today it is more important than ever, especially in the wake of the horrific 7 October Hamas attacks that claimed the lives of more than one thousand Israelis and others, injured many more and resulted in the brutal seizing of hostages. Hostages that must be immediately and unconditionally released.

In the last several months, we have seen an outburst of antisemitism and anti-Muslim bigotry around the world.

Every one of us must resolve to stand up against the forces of hate, discrimination, and division.

We must condemn antisemitism – unequivocally – whenever and wherever we encounter it.

I am pleased that the High Representative of the UN Alliance of Civilizations – [Mr.] Miguel Moratinos – is serving as the United Nations’ Focal Point to enhance global efforts to address antisemitism.

And we must equally condemn all other forms of racism, prejudice and religious bigotry, including anti-Muslim hatred and violence against minority Christian communities.

Let us never be silent in the face of discrimination, and never tolerant of intolerance.

Let us speak out for human rights and the dignity of all.

Let us never lose sight of each other’s humanity, and never let down our guard.

To all who confront prejudice and persecution, I say clearly: you are not alone.

The United Nations stands with you.

And to all those – past and present – who have had the courage to share their stories of the Holocaust, so the world can know the truth, I say: thank you.

Bookmark the Spokesperson’s website: http://www.un.org/sg/en/spokesperson

Statement attributable to the Spokesperson for the Secretary-General on the Order of the International Court of Justice in the case of South Africa against Israel on the Application of the Convention on the Prevention and Punishment of the Crime of Genocide in the Gaza Strip

The Secretary-General takes note of the Order of the International Court of Justice, indicating provisional measures in the case of South Africa against Israel on the application of the Convention on the Prevention and Punishment of the Crime of Genocide in the Gaza Strip.

In that regard, the Secretary-General notes the Court’s decision to order Israel inter alia, in accordance with its obligations under the Genocide Convention, “to take all measures within its power” in relation to Palestinians in Gaza to prevent the commission of acts within the scope of Article II of the Convention, including killing, causing serious bodily or mental harm, deliberately inflicting conditions of life calculated to bring about the group’s destruction and imposing measures intended to prevent births. He also notes the Court’s instruction to Israel to ensure with immediate effect that its military does not commit any of these acts.

Further, the Secretary-General takes special note of the Court’s order to Israel to ensure the provision of urgently needed basic services and humanitarian assistance to address the adverse conditions of life faced by Palestinians in Gaza.

He also notes the emphasis of the Court that “all parties to the conflict in the Gaza Strip are bound by international humanitarian law” and that it calls for the immediate and unconditional release of the hostages abducted during the attack on Israel on 7 October 2023 and held since then by Hamas and other armed groups”.

The Secretary-General recalls that, pursuant to the Charter and to the Statute of the Court, decisions of the Court are binding and trusts that all parties will duly comply with the Order from the Court.

In accordance with the Statute of the Court, the Secretary-General will promptly transmit the notice of the provisional measures ordered by the Court to the Security Council.

Stéphane Dujarric, Spokesman for the Secretary-General

New York, 26 January 2024

Bookmark the Spokesperson’s website: http://www.un.org/sg/en/spokesperson

THE SECRETARY-GENERAL

--

REMARKS TO THE SECURITY COUNCIL

New York, 23 January 2024

Mr. President, Excellencies,

Over 100 days have passed since more than 1,200 Israelis and others were killed in the horrific terror attacks launched by Hamas against Israel, with over 250 people taken hostage.

For all those affected, these have been 100 days of heartache and anguish.

Nothing can justify deliberate killing, injuring, kidnapping of civilians, the use of sexual violence against them – or the indiscriminate launching of rockets towards civilian targets.

I once again demand the immediate and unconditional release of all hostages. In the interim they must be treated humanely and allowed to receive visits and assistance from the Red Cross.

Last week in Davos, I had another moving meeting with families of hostages and in this case, even some former hostages themselves.

Since the beginning, I have maintained close contact with Qatari and Egyptian authorities on the efforts for their release. And yesterday, I received from the Israeli mission a list of many of the remaining hostages.

It was also reported yesterday that Israel is proposing a two-month pause in hostilities in exchange for a phased release of all remaining hostages.

I will continue, in my limited capacity, to pursue all efforts to contribute to their release.

Excellencies,

The past 100 days have been heartbreaking and catastrophic for Palestinian civilians in Gaza.

More than 25,000 people, mainly women and children, have reportedly been killed in operations launched by Israeli forces. More than 60,000 others have been reportedly injured.

In recent days, the military offensive has intensified in Khan Yunis with many additional causalities.

The entire population of Gaza is enduring destruction at a scale and speed without parallel in recent history.

Nothing can justify the collective punishment of the Palestinian people.

Excellencies,

The humanitarian situation in Gaza is appalling.

With winter bearing down, 2.2 million Palestinians in Gaza face inhumane, squalid conditions, struggling to simply make it through another day without proper shelter, heating, sanitary facilities, food, and drinking water.

Everyone in Gaza is hungry – with a quarter of Gaza’s population – more than half a million people – grappling with catastrophic levels of food insecurity.

Meanwhile, nearly one and a half million people are now crammed inside Rafah Governorate.

Disease is spreading as the health system collapses. Only 16 of Gaza’s 36 hospitals are even partly functional.

That means the people of Gaza not only risk being killed or injured by relentless bombardments; they also run a growing chance of contracting infectious diseases like hepatitis A, dysentery, cholera.

Without functioning hospitals, and with minimal opportunities for patients to exit Gaza, thousands suffering from chronic diseases like cancer and kidney failure are at risk of dying.

A functioning medical evacuation system is urgently needed.

Excellencies,

In the face of colossal human suffering and enormous obstacles, our United Nations humanitarian operations are striving to deliver.

Tragically, 153 of our colleagues have been killed – a source of bottomless grief for us all.

At the same time, the women and men of the United Nations alongside our partners in Gaza are working heroically every day to reach people in need. Many have lost loved ones and left behind shattered homes.

They have been distributing ready-to-eat meals and other food items to shelters.

They are supporting the very few bakeries that are still functioning.

They are delivering medicines, medical supplies, bottled water and trucked water, hygiene kits and cleaning kits, tents, tarpaulin sheets, and blankets. But in quantities that are far from enough.

In the south, food distributions are helping to bring down prices – and 250,000 Palestinians in Gaza were able to buy bread at a subsidized price.

I welcome the agreement, facilitated by Qatar and France, of an operation to deliver additional medicines and healthcare supplies to civilians in Gaza, and to hostages held in Gaza.

I also welcome Israel’s announcement that it will allow a United Nations assessment mission to the north – but that mission is on hold because of renewed fighting.

Under-Secretary-General Sigrid Kaag started her work as Senior Humanitarian and Reconstruction Coordinator for Gaza on 8 January, in line with Security Council resolution 2720. She visited Gaza today and will update you next week on her overall efforts.

I ask all parties to the conflict to cooperate with her, as demanded by the Security Council.

Excellencies,

Let’s face it. Despite all the efforts I described, no effective humanitarian aid operation can function under the conditions that have been forced on Palestinians in Gaza and those doing everything possible to help them.

The quantity of aid is highly insufficient in light of needs.

It is fantasy to think that 2.2 million people can survive on aid alone.

Basic commodities from the private sector must enter in meaningful quantities -- as they did for many years before the current fighting.

This is essential to address rising needs and avert both a complete breakdown and ever-mounting death toll.

For our part, we are determined to do much more to scale up the distribution of food items, tents and shelter materials, medicines, clean water and spare parts to repair critical sanitation infrastructure.

Excellencies,

Humanitarian delivery is not an exercise of counting trucks. It is about ensuring the right volume and quality of assistance reaches people in need, in line with Security Council resolution 2720.

To be able to do our work, a set of operational requirements must be met.

We need safety. We are operating in a war zone. The current humanitarian notification mechanisms do not offer any real confidence for operations and planning humanitarian responses.

A number of serious incidents have shown how these essential mechanisms need to be substantially improved.

Safety also entails reliable and cleared roads inside Gaza, and unimpeded crossings at checkpoints.

We need to be equipped to do our job.

This includes telecommunications equipment, so convoys can communicate with each other; armoured vehicles and protective gear, given the ongoing hostilities and the widespread contamination with explosive remnants of war; far greater logistical capacity; spare parts for infrastructure such as desalination plants, and other critical humanitarian items.

We are grateful to Member States for their funding support. We are finally seeing a few signs of progress in the authorization of entry permits for certain goods – and some measures to reduce screening and crossing times.

But we still face a cumbersome process of verifications and multiple unjustified rejections of desperately needed items.

We need more crossing points into Gaza to reduce congestion and avoid chokepoints.

The provision of aid to Gaza via the Ashdod port in Israel must also resume. A first shipment of flour reached Gaza from Ashdod but much more is required.

We need access to the north. In the first two weeks of January, out of 29 planned humanitarian missions to deliver lifesaving supplies north of Wadi Gaza, only 7 were accomplished, fully or partially.

The majority of missions were denied access by Israel. After over 100 days of operations in the north, insecurity and fighting has continued.

And we need visas. Dozens of humanitarians have been waiting for months to receive their visas from the Government of Israel.

I call for rapid, safe, unhindered, expanded and sustained humanitarian access throughout Gaza.

I repeat my call for an end to all violations of International Humanitarian Law.

The use of human shields is unacceptable -- as are the unprecedented levels of devastation and civilian killings.

I am also deeply troubled by reports of Israel’s inhumane treatment of Palestinians detained during military operations.

Excellencies,

I renew my appeal for an immediate humanitarian ceasefire.

This will ensure sufficient aid gets to where it is needed, facilitate the release of hostages, and help lower tensions around the Middle East.

War and misery in Gaza are fueling turmoil far beyond.

We are seeing dangerous developments across the occupied West Bank, including East Jerusalem, where tensions are off the charts – with a dramatic increase in casualties.

Dozens of Palestinians are being arrested daily. Over 6,000 Palestinians were detained since 7 October, with many subsequently released.

Settler violence is also another major concern.

The demolition and seizure of Palestinian-owned houses and other structures continues.

The Palestinian economy is in crisis.

Israel’s withholding of a significant portion of Palestinian tax revenues, the continued prohibition on nearly all Palestinian workers entering Israel since 7 October, and severe movement and access restrictions across the West Bank are all contributing to soaring unemployment and poverty.

I hope that ongoing negotiations will allow for the full payment of employees of the Palestinian Authority.

Excellencies,

The risks of broader regional escalation are now becoming a reality.

Turning to the north, daily exchanges of fire across the Blue Line, including strikes on civilian areas, have killed 6 Israelis and 25 Lebanese civilians and driven tens of thousands from their homes on both sides.

The risk of miscalculation is dangerously high.

I urge all parties to refrain from aggressive rhetoric, and to immediately end activities that could further inflame tensions.

My Special Coordinators and I continue our extensive outreach to all key stakeholders to reduce regional tensions and I welcome the efforts of the United States and several European and Arab governments for a negotiated de-escalation.

The situation in the Red Sea is also deeply worrying.

Houthi attacks are disrupting global trade. These have been followed by airstrikes by the United States and the United Kingdom on Houthi positions in Yemen.

De-escalation is essential – and all attacks on merchant and commercial vessels in the Red Sea must cease immediately.

Meanwhile, there are almost daily attacks on facilities hosting US and international coalition forces in Iraq and Syria.

In response, the United States has launched airstrikes targeting individuals and groups suspected of these actions.

And in Syria, airstrikes that Iran and Syria have attributed to Israel, have targeted officials of Hamas and the Islamic Revolutionary Guard Corps of Iran.

I urge all parties to step back from the brink and to consider the horrendous human cost of a regional conflict.

Beyond the need for immediate de-escalation, each situation demands the implementation of a clear political roadmap that would contribute to long-term regional stability.

In Syria, that is a UN-facilitated political solution in line with Security Council resolution 2254 that meets the needs of all Syrians.

Along the Blue Line, we need full implementation of Security Council resolution 1701.

And in Yemen, the establishment of a UN roadmap to implement the commitments made by the parties and prepare for a Yemeni-owned, inclusive political process under UN auspices.

Excellencies,

A lasting end to the Israeli-Palestinian conflict can only come through a two-State solution.

Israelis must see their legitimate needs for security materialized, and Palestinians must see their legitimate aspirations for a fully independent, viable and sovereign State realized, in line with United Nations resolutions, international law and previous agreements.

Israel’s occupation must end.

Excellencies,

Last week’s clear and repeated rejection of the two-State solution at the highest levels of the Israeli government is unacceptable. And this was despite the strongest appeals from even the friends of Israel, including those sitting around this table.

This refusal, and the denial of the right to statehood to the Palestinian people, would indefinitely prolong a conflict that has become a major threat to global peace and security.

It would exacerbate polarization and embolden extremists everywhere.

The right of the Palestinian people to build their own fully independent state must be recognized by all.

And any refusal to accept the two-State solution by any party must be firmly rejected.

What is the alternative? How would a one-State solution look with such a large number of Palestinians inside without any real sense of freedom, rights and dignity. This would be inconceivable.

The two-State solution is the only way to address the legitimate aspirations of both Israelis and Palestinians.

Mr. President,

Excellencies,

The role of the international community is clear.

We must unite to support Israelis and Palestinians to take determined actions to advance a meaningful peace process.

Over recent decades, the two-state solution has been traduced, undermined and left for dead many times.

However, it remains the only way to achieve durable and equitable peace in Israel, in Palestine, and in the region.

As the events of the past three months have tragically reminded us, it is also the only way to avoid endless cycles of fear, hatred and violence.

This terrible time for Israelis and Palestinians must spur both parties, and the international community, to act with courage and determination to achieve a just and lasting peace.

Thank you.

דברי מזכ״ל האו״ם למועצת הביטחון – על המזרח התיכון

23/01/24

אדוני הנשיא, מכובדיי,

עברו יותר ממאה יום מאז שיותר מ־1,200 ישראלים ואחרים נהרגו במתקפות הטרור המחרידות שביצע חמאס נגד ישראל, ושבהן נלקחו יותר מ־250 בני אדם כבני ערובה.

עבור כל מי שנפגעו, היו אלה מאה ימים של שברון לב וייסורים.

דבר אינו יכול להצדיק הרג, פציעה וחטיפה מכוונים של אזרחים, שימוש באלימות מינית כלפיהם – ואף לא ירי חסר הבחנה של רקטות לעבר יעדים אזרחיים.

אני שב ותובע את שחרורם של כל בני הערובה לאלתר וללא תנאי. ובינתיים יש להתייחס אליהם באופן אנושי ולהתיר להם לקבל ביקורים וסיוע מהצלב האדום.

בשבוע שעבר, בדאבוס, הייתה לי פגישה נוגעת ללב עם משפחות של בני ערובה, ובמקרה זה גם עם כמה מבני הערובה לשעבר עצמם.

מלכתחילה שמרתי על קשר הדוק עם הרשויות הקטאריות והמצריות במסגרת המאמצים לשחרורם. ואתמול קיבלתי מן המשלחת הישראלית רשימה של רבים מבני הערובה הנותרים.

כן דווח אתמול כי ישראל מציעה הפוגה בת חודשיים במעשי האיבה בתמורה לשחרור בפעימות של כל בני הערובה הנותרים.

אני אמשיך, ככל שיכולתי המוגבלת מאפשרת, לעשות כל מאמץ לתרום לשחרורם.

מכובדיי,

מאת הימים האחרונים היו שוברי לב והרי אסון עבור אזרחים פלסטינים בעזה.

על פי דיווחים, יותר מ־25 אלף בני אדם, רובם נשים וילדים, נהרגו במבצעים שניהלו כוחות ישראליים. יותר מ־60 אלף בני אדם אחרים נפצעו, על פי דיווחים.

בימים האחרונים התעצמה המתקפה הצבאית בח׳אן יונס, ואנשים רבים נוספים נפגעו.

כל אוכלוסיית עזה סובלת מהרס בהיקף ובמהירות שאין דומה להם בתולדות העת האחרונה.

דבר אינו יכול להצדיק את הענישה הקולקטיבית של העם הפלסטיני.

מכובדיי,

המצב ההומניטרי בעזה מחריד.

החורף החל, ו־2.2 מיליון פלסטינים בעזה מתמודדים עם תנאים לא אנושיים ומחרידים, מתקשים אפילו לשרוד עוד יום נוסף בלא מחסה ראוי לשמו, חימום, מתקנים סניטריים, מזון ומי שתייה.

כל אדם בעזה רעב – ורבע מכלל אוכלוסיית עזה – יותר מחצי מיליון בני אדם – מתמודדת עם רמות חוסר ביטחון תזונתי קטסטרופליות.

ובינתיים, כמעט מיליון וחצי בני אדם דחוסים כעת בתחומי נפת רפיח.

מחלות מתפשטות בעוד מערכת הבריאות קורסת. רק 16 מ־36 בתי החולים בעזה מתפקדים, ולו חלקית.

פירושו של דבר שתושבי עזה אינם רק בסכנה להיהרג או להיפצע בהפגזות הבלתי פוסקות; הם חשופים גם לסיכון גדל והולך להידבק במחלות מידבקות כמו דלקת כבד נגיפית A, דיזנטריה וכולרה.

בלי בתי חולים מתפקדים, וכאשר לחולים רק הזדמנויות מינימליות לצאת את עזה, אלפי בני אדם הסובלים ממחלות כרוניות כמו סרטן ואי־ספיקת כליות מצויים בסכנת מוות.

יש צורך דחוף במערכת פינוי רפואי מתפקדת.

מכובדיי,

אל מול הסבל האנושי העצום והמכשולים הכבירים, המפעל ההומניטרי של ארגון האומות המאוחדות שלנו חותר למלא את תפקידו.

למרבה הטרגדיה, 153 מעמיתינו נהרגו – מקור לאבל אינסופי עבור כולנו.

בה בעת, הנשים והגברים בארגון האומות המאוחדות, לצד הארגונים השותפים לנו בעזה, פועלים בגבורה מדי יום ביומו כדי להגיע לבני האדם הזקוקים לסיועם. רבים שכלו את יקיריהם והותירו מאחור בתים הרוסים.

הם מספקים תמיכה לקומץ המאפיות שעדיין פועלות.

הם מוסרים משלוחי תרופות, אספקה רפואית, מים בבקבוקים ובמכליות, ערכות היגיינה וערכות ניקיון, אוהלים, יריעות ברזנט ושמיכות. אבל כל אלה בכמויות רחוקות מאוד מלהספיק.

בדרום, חלוקות המזון מסייעות להוריד מחירים – ו־250 אלף פלסטינים בעזה הצליחו לקנות לחם במחיר מסובסד.

אני מברך על ההסכמה, בתיווך קטאר וצרפת, על מבצע למשלוח עוד תרופות ואספקה רפואית לאזרחים בעזה, ולבני הערובה המוחזקים בעזה.

אני מברך גם על הודעתה של ישראל כי תתיר משלחת הערכה מטעם האו״ם לצפון – אבל משלחת זו הוקפאה לעת עתה בשל חידוש הלחימה.

ב־8 בינואר החלה תת־המזכ״ל סיגריד קאאח בעבודתה כמתאמת הומניטרית בכירה ומתאמת שיקום לעזה, בהתאם להחלטת מועצת הביטחון 2720. היא ביקרה היום בעזה ובשבוע הבא תעדכן אתכם בדבר כלל מאמציה.

אני מבקש מכל הצדדים לסכסוך לשתף עימה פעולה, כנדרש על ידי מועצת הביטחון.

מכובדיי,

הבה נודה באמת. למרות כל המאמצים שתיארתי, שום מבצע סיוע הומניטרי יעיל אינו יכול לתפקד בתנאים שנכפו על הפלסטינים בעזה ועל מי שעושים ככל הניתן לעזור להם.

איכות הסיוע בלתי מספקת בעליל לאור הצרכים.

הזוי לחשוב ש־2.2 מיליון בני אדם יכולים לשרוד על סיוע לבדו.

יש להתיר כניסה של כמויות משמעותיות של מצרכים בסיסיים מן המגזר הפרטי – כפי שהיה במשך שנים רבות לפני סבב הלחימה הנוכחי.

זה הכרחי כדי לטפל בצרכים הגדלים והולכים, ולמנוע הן קריסה כללית הן מספר מתים גדל והולך.

אנו, מצידנו, נחושים לעשות הרבה יותר כדי להרחיב את החלוקה של פריטי מזון, אוהלים וחומרי מחסה, תרופות, מים נקיים וחלפים לתיקון תשתית תברואה חיונית.

מכובדיי,

משלוח הומניטרי איננו תרגיל בספירת משאיות. תכליתו היא להבטיח כי סיוע בנפח ובאיכות הנכונים יגיע לבני האדם הנזקקים לו, בהתאם להחלטת מועצת הביטחון 2720.

וכדי שנוכל לעשות את עבודתנו יש לעמוד בשורה של דרישות תפעוליות.

אנו זקוקים לבטיחות. אנו פועלים באזור מלחמה. מנגנוני ההודעות ההומניטריות הנוכחיים אינם מציעים שום ביטחון אמיתי לפעולות ולתכנון של סוגי מענה הומניטרי.

מספר תקריות חמורות הוכיחו עד כמה מנגנונים חיוניים אלה זקוקים לשיפורים משמעותיים.

לשם הבטיחות דרושים גם כבישים מהימנים ופנויים ממכשולים אל תוך עזה, ומעברים ומחסומים ללא חסמים ומכשולים.

כדי לעשות את עבודתנו אנו זקוקים לציוד.

וזה כולל ציוד טלקומוניקציה, כדי ששיירות יוכלו לתקשר זו עם זו; כלי רכב משוריינים וציוד הגנתי, לנוכח מעש האיבה המתמשכים והזיהום הנרחב בנפלי תחמושת; יכולת לוגיסטית גדולה בהרבה; חלפים לתשתית כמו מתקני התפלה, ופריטים הומניטריים חיוניים אחרים.

אנו אסירי תודה למדינות החברות על תמיכתן הכספית. סוף סוף אנו רואים כמה אותות להתקדמות באישור היתרי הכנסה עבור סחורות מסוימות – ומספר צעדים לצמצום משכי הבידוק והמעבר.

אבל אנו עדיין מתמודדים עם תהליך אימות מסורבל ועם פסילות מרובות ולא מוצדקות של פריטים הדרושים לנו נואשות.

אנו זקוקים ליותר נקודות כניסה אל תוך עזה, כדי לצמצם את הגודש ולהימנע מצווארי בקבוק.

הכרחי לחדש גם את אספקת הסיוע לעזה דרך נמל אשדוד בישראל. משלוח ראשון של קמח הגיע מאשדוד לעזה, אבל דרוש הרבה יותר מכך.

אנו זקוקים לגישה לצפון. בשבועיים הראשונים של ינואר הושלמו, באופן מלא או חלקי, רק 7 מתוך 29 משלחות מתוכננות למשלוח אספקה מצילת־חיים מצפון לוואדי עזה.

ישראל סירבה לתת גישה לרוב המשלחות. אחרי יותר מ־100 ימי מבצעים בצפון, חוסר הביטחון והלחימה נמשכים.

ואנו זקוקים לאשרות כניסה. עשרות עובדים הומניטריים ממתינים זה חודשים לקבל את האשרות שלהם מממשלת ישראל.

אני קורא לגישה הומניטרית מהירה, בטוחה, בלא מכשול, מורחבת ומתמשכת בכל רחבי עזה.

אני חוזר על קריאתי לשים קץ לכל ההפרות של המשפט ההומניטרי הבינלאומי.

השימוש במגינים אנושיים הינו דבר שלא ניתן להסכים לו – וכך גם הרמות חסרות התקדים של הרס והרג של אזרחים.

אני מוטרד עמוקות גם מדיווחים על היחס הלא הומאני של ישראל לפלסטינים שנעצרו במהלך מבצעים צבאיים.

מכובדיי,

אני מחדש את קריאתי להפסקת אש הומניטרית מיידית.

[הפסקת אש] זו תבטיח הגעה של סיוע בכמות מספקת למקומות שבהם הוא דרוש, תאפשר שחרור של בני הערובה ותסייע להפחית את המתיחות ברחבי המזרח התיכון.

מלחמה ואומללות בעזה מתדלקים מהומות הרחק ממנה.

אנו רואים התפתחויות מסוכנות ברחבי הגדה המערבית הכבושה, לרבות ירושלים המזרחית, שבה המתיחות הרקיעה שחקים – בד בבד עם גידול דרמטי במספר הנפגעים.

עשרות פלסטינים נעצרים מדי יום. מאז 7 בדצמבר נעצרו יותר מ־6,000 פלסטינים, ורבים מהם שוחררו לאחר מכן.

גם אלימות מתנחלים היא מקור מרכזי לדאגה.

נמשכות הריסה ותפיסה של בתים בבעלות פלסטינית ושל מבנים אחרים.

הכלכלה הפלסטינית במשבר.

העיכוב בידי ישראל של נתח משמעותי מכספי המיסים הפלסטיניים, האיסור המתמשך על כניסתם של כמעט כל העובדים הפלסטינים לישראל מאז 7 באוקטובר, והגבלות תנועה וגישה חמורות ברחבי הגדה המערבית תורמים כולם לשיעורי אבטלה ועוני מרקיעי שחקים.

אני מקווה שהמגעים המתמשכים יאפשרו תשלום מלא לכל עובדי הרשות הפלסטינית.

מכובדיי,

הסיכונים להסלמה אזורית רחבה יותר הופכים כעת למציאות.

בצפון, חילופי אש יומיים משני עברי הקו הכחול, לרבות תקיפות אוויריות של אזורים אזרחיים, הרגו שישה ישראלים ו־25 אזרחים לבנונים, ואילצו עשרות אלפי בני אדם משני עברי הגבול לעזוב את בתיהם.

הסיכון של שיקולים מוטעים גבוה כדי סכנה.

אני מפציר בכל הצדדים להימנע מרטוריקה אגרסיבית ולשים מייד קץ לפעולות שעלולות ללבות עוד יותר את המתיחות.

המתאמים המיוחדים שלי ואני נמשיך במאמצינו הנרחבים להגיע לכל בעלי העניין המרכזיים על מנת לצמצם מתחים אזוריים, ואני מברך על מאמציהן של ארצות הברית וכמה ממשלות אירופיות וערביות לשאת ולתת על הפיכת מגמת ההסלמה על פיה.

גם המצב בים סוף מדאיג מאוד.

מתקפות החות׳ים משבשות את הסחר העולמי. מתקפות אלו הובילו לתקיפות אוויריות של ארצות הברית והממלכה המאוחדת נגד עמדות חותיות בתימן.

חיוני להפוך את מגמת ההסלמה על פיה – ועל כל המתקפות נגד ספינות סחר וכלי שיט מסחריים בים סוף להיפסק לאלתר.

ובינתיים, מתקנים שבהם שוהים כוחות אמריקניים וכוחות של הקואליציה הבינלאומית בעיראק ובסוריה מותקפים כמעט מדי יום ביומו.

בתגובה פתחה ארצות הברית בתקיפות אוויריות שיעדיהן הם יחידים וקבוצות החשודים שהם אחראים לפעולות אלה.

ובסוריה, בתקיפות אוויריות שאותן ייחסה איראן לישראל הותקפו בכירים בחמאס ובמשמרות המהפכה האסלאמיים של איראן.

אני קורא לכל הצדדים לסגת משפת התהום ולשקול את העלות האיומה בחיי אדם שיגבה סכסוך אזורי.

מעבר לצורך בהפיכה מיידית של מגמת ההסלמה על פיה, כל מצב מחייב יישום של מפת דרכים מדינית ברורה, שתתרום ליציבות אזורית ארוכת טווח.

בסוריה דרוש פתרון מדיני בתיווך האו״ם, על פי החלטה 2254 של מועצת הביטחון, שייתן מענה לצורכיהם של הסורים.

לאורך הקו הכחול, אנו זקוקים ליישום מלא של החלטת מועצת הביטחון 1701.

ובתימן, דרושה הקמה של מפת דרכים מטעם האו״ם ליישום המחויבויות שקיבלו על עצמם הצדדים, ולהכנה לקראת הליך מדיני כוללני, בניהול תימני ובחסות האו״ם.

מכובדיי,

סיום בר־קיימא של הסכסוך הישראלי־פלסטיני יכול לבוא רק באמצעות פתרון שתי המדינות.

על הישראלים לחזות במימוש הצרכים הלגיטימיים שלהם בביטחון, ועל הפלסטינים לחזות בהגשמת השאיפות הלגיטימיות שלהם למדינה עצמאית, ישימה וריבונית, בהתאם להחלטות האו״ם, המשפט הבינלאומי והסכמים קודמים.

על הכיבוש הישראלי להסתיים.

מכובדיי,

הדחייה הברורה והחוזרת ונשנית, בשבוע שעבר, של פתרון שתי המדינות על ידי הדרגים הבכירים ביותר של ממשלת ישראל אינה קבילה. וזאת חרף הפניות התקיפות ביותר אפילו מצד ידידי ישראל, לרבות אלה הישובים סביב שולחן זה.

סירוב זה, והשלילה של זכותו של העם הפלסטיני למעמד מדינה, יאריכו באופן בלתי מוגבל סכסוך שהפך לסכנה מרכזית לשלום ולביטחון העולמיים.

הוא יחריף את הקיטוב ויחזק את הקיצוניים בכל מקום.

על הכול להכיר בזכותו של העם הפלסטיני לבנות מדינה משלו, בעלת עצמאות מלאה.

ויש לדחות על הסף כל סירוב, של כל צד שהוא, לקבל את פתרון שתי המדינות.

מהי החלופה? איך ייראה פתרון של מדינה אחת כשפלסטינים כה רבים יחיו בה ללא כל תחושה אמיתית של חופש, זכויות וכבוד? לא ניתן להעלות זאת על הדעת.

פתרון שתי המדינות הוא הדרך היחידה לטפל בשאיפות הלגיטימיות של ישראלים ופלסטינים כאחד.

אדוני הנשיא, מכובדיי,

תפקידה של הקהילה הבינלאומית ברור.

עלינו להתאחד ולתמוך בישראלים ובפלסטינים כדי שינקטו פעולות נחושות לקידומו של תהליך שלום משמעותי.

בעשורים האחרונים, פתרון שתי המדינות הוכפש, הוחלש ופעמים רבות נחשב כמת.

אבל הוא נותר הדרך היחידה להגיע לשלום בר קיימא והוגן בישראל, בפלסטין ובאזור.

כפי שהראו לנו אירועי שלושת החודשים האחרונים באופן כה טרגי, זו גם הדרך היחידה להימנע מסבבים אינסופיים של פחד, שנאה ואלימות.

זמן נורא זה עבור ישראלים פלסטינים חייב לדרבן את שני הצדדים, ואת הקהילה הבינלאומית, לפעול באומץ ובנחישות להשגת שלום צודק ובר קיימא.

תודה.

ملاحظات الأمين العام أمام مجلس الأمن بشأن الشرق الأوسط

23 يناير 2024

السيد الرئيس، أصحاب السعادة،

لقد مر أكثر من 100 يوم على مقتل نحو 1,200 إسرائيلي وغيرهم في الهجمات الإرهابية المروعة التي شنّتها حماس على إسرائيل، وما شملته من أخذ 250 شخصًا رهائن.

وبالنسبة لجميع المتضررين، كانت هذه 100 يوم من الألم والمعاناة.

لا شيء يمكن أن يبرر القتل العمد الذي يطال المدنيين وإصابتهم بجروح واختطافهم، أو استخدام العنف الجنسي بحقهم – أو إطلاق الصواريخ على نحو عشوائي باتجاه أهداف مدنية.

إنني أطالب مرة أخرى بإطلاق سراح جميع الرهائن على الفور ودون شروط. وفي هذه الأثناء، يجب أن يحظى هؤلاء بمعاملة إنسانية وأن يُسمح لهم بتلقي الزيارات والمساعدة من الصليب الأحمر.

خلال الأسبوع الماضي في دافوس، عقدت اجتماعًا مؤثرًا آخر مع أسر الرهائن، بل ومع بعض الرهائن السابقين أنفسهم في هذه الحالة.

وكنت منذ البداية على اتصال وثيق مع السلطات القطرية والمصرية بشأن المساعي التي تبذل في سبيل إطلاق سراحهم. ويوم أمس، تلقيت قائمة بأسماء العديد من الرهائن المتبقين من البعثة الإسرائيلية.

كما أشارت التقارير التي وردت بالأمس إلى أن إسرائيل تقترح هدنة مدتها شهرين للأعمال القتالية مقابل الإفراج عمن تبقى من الرهائن على مراحل.

وسوف أواصل، وضمن إمكانياتي المحدودة، بذل كل المساعي التي تسهم في الإفراج عنهم.

أصحاب السعادة،

إن الأيام المائة المنصرمة تدمي القلب وكانت مفجعة بالنسبة للمدنيين الفلسطينيين في غزة.

فقد أفادت التقارير بأن ما يزيد عن 25,000 شخص، معظمهم من النساء والأطفال، قتلوا في العمليات التي أطلقتها القوات الإسرائيلية. وأصيب أكثر من 60,000 آخرين بجروح، حسبما أفادت التقارير.

وفي الأيام الأخيرة، اشتدّت وطأة الهجوم العسكري في خانيونس، مما تسبب في سقوط الكثير من الضحايا الآخرين.

ويتكبّد سكان غزة عن بكرة أبيهم الدمار على نطاق وفي سرعة ليس لهما مثيل في التاريخ الحديث.

لا شيء يمكن أن يسوغ العقاب الجماعي الذي يتعرض له الشعب الفلسطيني.

أصحاب السعادة،

إن الحالة الإنسانية في غزة مروعة.

فمع حلول فصل الشتاء، يواجه 2.2 مليون فلسطيني ظروفًا لا إنسانية وبائسة، حيث يكافحون في سبيل الصمود يومًا آخر بلا مأوى لائق وبلا تدفئة وبلا منشآت للنظافة الصحية وبلا غذاء وبلا مياه للشرب.

كل إنسان في غزة جائع – حيث يواجه ربع سكان غزة – أكثر من نصف مليون إنسان – مستويات كارثية من انعدام الأمن الغذائي.

وفي هذه الأثناء، بات نحو مليون ونصف مليون إنسان محشورين في محافظة رفح.

والمرض يتفشى في ظل انهيار النظام الصحي. ولا يعمل سوى 16 مستشفى من مستشفيات غزة الـ36 إلا بصورة جزئية.

وهذا يعني أن الناس في غزة لا يواجهون خطر القتل أو الإصابة بفعل عمليات القصف التي لا تفتر فحسب، بل إنهم عرضة لفرصة متنامية بإصابتهم بالأمراض المعدية، كالتهاب الكبد الوبائي (أ) والزحار والكوليرا.

ومع غياب مستشفيات عاملة وتدني الفرص المتاحة أمام المرضى للخروج من غزة، يتعرض الآلاف ممن يعانون من الأمراض المزمنة، كالسرطان والفشل الكلوي، لخطر الموت.

ثمة حاجة عاجلة إلى نظام فعال للإخلاء الطبي.

أصحاب السعادة،

في مواجهة المعاناة الإنسانية الهائلة والعقبات الضخمة، تكافح اعمالنا الإنسانية التي ترعاها الأمم المتحدة في سبيل إنجاز مهامها.

ومما يبعث على الأسى مقتل 153 من زملائنا – وهذا يشكل مصدر حزن عميق لنا جميعًا.

وفي الوقت نفسه، يؤدّي الرجال والنساء العاملون في الأمم المتحدة، جنبًا إلى جنب مع شركائنا في غزة، عملًا بطوليًا في كل يوم لكي يصلوا إلى الناس المحتاجين. وقد فقد الكثير منهم أحباءهم وتركوا بيوتهم المدمرة وراءهم.

وما زالوا يوزعون الوجبات الجاهزة وغيرها من المواد الغذائية على مراكز الإيواء.

وهم يقدّمون الدعم للعدد الضئيل من المخابز التي ما زالت شغالة.

ويقدّمون الأدوية والإمدادات الطبية والمياه المعبأة والمياه المنقولة بالصهاريج و;كذلك اطقم النظافة الصحية والتنظيف والخيام والشوادر والبطانيات، ولكن بكميات بعيدة كل البعد عن أن تكون كافية.

وفي الجنوب، يساعد توزيع المواد الغذائية في تخفيض الأسعار – وقد تمكّن 250,000 فلسطيني في غزة من شراء الخبز بسعر مدعوم.

إنني أرحّب بالاتفاق الذي يسّرته قطر وفرنسا بشأن عملية لتقديم كميات إضافية من الأدوية وإمدادات الرعاية الصحية للمدنيين في غزة، وللرهائن فيها.

كما أرحب بإعلان إسرائيل بأنها ستسمح لبعثة تقييم تابعة للأمم المتحدة بالوصول إلى الشمال – ولكن هذه البعثة معلّقة بسبب تجدد القتال.

واستهلت وكيلة الأمين العام سيغريد كاغ عملها بصفتها كبيرة منسقي الشؤون الإنسانية وشؤون إعادة الإعمار في غزة في يوم 8 كانون الثاني/يناير، بموجب القرار 2720 الصادر عن مجلس الأمن. وقد زارت غزة اليوم وسوف تطلعنا على مجمل جهودها الأسبوع المقبل.

وأطلب إلى جميع أطراف النزاع أن تتعاون معها، بالصورة التي يطلبها مجلس الأمن.

أصحاب السعادة،

دعونا نواجه الحقيقة. على الرغم من الجهود التي وصفتها، فليس في وسع أي عملية فعالة لتقديم المعونات الإنسانية أن تنجز عملها في ظل الظروف التي فرضت على كاهل الفلسطينيين في غزة وأولئك الذين يفعلون كل ما هو ممكن لمساعدتهم.

إن كميات المساعدات غير كافية إلى حد بعيد في ضوء الاحتياجات.

كما وانه من نسج الخيال أن نظن أن 2.2 مليون إنسان يستطيعون أن يعيشوا على المعونات وحدها.

يجب أن تدخل السلع الأساسية من القطاع الخاص بكميات معتبرة – مثلما كان عليه حالها على مدى سنوات طويلة قبل اندلاع القتال الراهن.

فهذا ضروري للوفاء بالاحتياجات المتزايدة وتجنب انهيار كامل وارتفاع مطرد في الخسائر في الأرواح.

ومن جانبنا، فنحن عازمون على فعل المزيد من أجل توسيع نطاق توزيع المواد الغذائية والخيام والمواد اللازمة للمأوى والأدوية والمياه النظيفة وقطع الغيار الضرورية لإصلاح البنية التحتية الحيوية للصرف الصحي.

أصحاب السعادة،

إن إيصال المساعدات الإنسانية ليس مسألة تقتصر على عد الشاحنات. إنها مسألة تتصل بالتأكد من أن الكمية والنوعية المناسبتين من المساعدات تصل إلى الناس الذين يحتاجون إليها، بما يتماشى مع القرار 2720 الصادر عن مجلس الأمن.

ولكي نتمكن من أداء عملنا، لا بد من استيفاء مجموعة من المتطلبات العملياتية.

إننا في حاجة إلى الأمن. فنحن نعمل في منطقة حرب. ولا تؤمن آليات عن قوافل المساعدات الإنسانية أي ثقة حقيقية للعمليات وإعداد خطط الاستجابة الإنسانية.

فقد أثبت عدد من الحوادث الخطيرة كيف أن هذه الآليات الضرورية في حاجة إلى تحسينها بقدر كبير.

كما ينطوي الأمان على طرق يمكن الاعتماد عليها وسالكة داخل غزة، وعبور الحواجز دون عائق.

يجب أن نكون مجهّزين لكي نؤدي عملنا.

وهذا يشمل معدات الاتصالات لكي تتمكن القوافل من الاتصال ببعضها بعضًا، والمركبات المصفحة ومعدات الحماية، بالنظر إلى استمرار الأعمال القتالية وانتشار التلوث بالمتفجرات من مخلفات الحرب، وقدرات لوجستية أكبر، وقطع الغيار للبنية التحتية، من قبيل محطات التحلية، وغيرها من المواد الإنسانية.

إننا ممتنون للدول الأعضاء لما قدمته من دعم مالي. ونرى الآن بضع إشارات للتقدم على صعيد الموافقة على التصاريح المطلوبة لإدخال سلع معينة – وبعض التدابير اللازمة لتقليص أوقات التفتيش والعبور.

ولكن ما زلنا نواجه عملية مرهقة من إجراءات التحقق وحالات متعددة وليس لها ما يبررها من رفض المواد التي تمس الحاجة إليها.

ونحتاج إلى المزيد من المعابر إلى غزة من أجل التخفيف من الازدحام وتجنب الحواجز.

كما يجب استئناف تقديم المعونات لغزة عبر ميناء أسدود في إسرائيل. وقد وصلت شحنة أولى من الدقيق إلى غزة من أسدود، ولكن المطلوب أكثر من ذلك بكثير.

ويجب تمكيننا من الوصول إلى الشمال. فخلال الأسبوعين الأولين من شهر كانون الثاني/يناير، لم ينجز سوى سبعة من أصل من 29 بعثة إنسانية كانت مقررة لإيصال الإمدادات المنقذة للحياة إلى شمال وادي غزة، إما بصورة كلية وإما بصورة جزئية.

ورفضت إسرائيل وصول غالبية البعثات. وبعد ما يزيد عن 100 يوم من العمليات في الشمال، يتواصل انعدام الأمن والقتال.

ونحن في حاجة إلى تأشيرات السفر. فالعشرات من العاملين في المجال الإنساني ينتظرون منذ شهور استلام تأشيراتهم من حكومة إسرائيل.

وأدعو إلى وصول المساعدات الإنسانية إلى شتى أرجاء غزة على وجه السرعة وبأمان ودون عوائق وعلى نطاق موسع ودائم.

وأكرر دعوتي إلى وضع حد لجميع الانتهاكات التي تمس القانون الدولي الإنساني.

إن استخدام الدروع البشرية أمر غير مقبول – كما هو حال المستويات التي لم يسبق لها مثيل من الدمار وقتل المدنيين.

كما يساورني قلق عميق إزاء التقارير التي تشير إلى المعاملة اللا إنسانية التي تنزلها إسرائيل بالفلسطينيين الذين تحتجزهم خلال العمليات العسكرية.

أصحاب السعادة،

أجدد ندائي لوقف إطلاق النار على الفور.

فهذا سيضمن وصول ما يكفي من المعونات إلى حيث تستدعيها الحاجة، وتيسير إطلاق سراح الرهائن والمساعدة في تخفيض حدة التوتر في مختلف أنحاء الشرق الأوسط.

إن الحرب والبؤس في غزة يؤججان الاضطرابات في مناطق أبعد منها بكثير.

فنحن نشهد مستجدات خطيرة في شتى أرجاء الضفة الغربية، بما فيها القدس الشرقية، حيث بلغ التوتر مستويات مرتفعة للغاية – فضلًا عن زيادة هائلة في أعداد الضحايا.

ويتعرض العشرات من الفلسطينيين للاعتقال في كل يوم. فقد اعتقل أكثر من 6,000 فلسطيني منذ يوم 7 تشرين الأول/أكتوبر، وأطلق سراح العديد منهم في وقت لاحق.

كما يشكّل عنف المستوطنين مصدر قلق رئيسي آخر.

ويتواصل هدم المنازل وغيرها من المباني التي يملكها الفلسطينيون ومصادرتها.

والأزمة تعصف بالاقتصاد الفلسطيني.

ويسهم ما تقوم به إسرائيل من احتجاز مبلغ ضخم من العوائد الضريبية الفلسطينية، واستمرار حظر دخول جميع العمال الفلسطينيين إلى إسرائيل منذ يوم 7 تشرين الأول/أكتوبر والقيود المشددة المفروضة على التنقل والوصول في جميع أنحاء الضفة الغربية في الارتفاع الهائل في معدلات البطالة والفقر.

و آمل أن تسمح المفاوضات الجارية بدفع رواتب موظفي السلطة الفلسطينية بالكامل.

أصحاب السعادة،

أصبحت مخاطر التصعيد الإقليمي الأوسع حقيقة واقعة الآن.

فإذا انتقلنا إلى الشمال، أسفر تبادل إطلاق النار اليومي عبر الخط الأزرق، وبما يشمله من الغارات على المناطق المدنية، عن مقتل ستة إسرائيليين و25 مدنيًا لبنانيًا وتشريد عشرات الآلاف من منازلهم على كلا الجانبين.

إن خطر سوء التقدير مرتفع على نحو خطير.

وأحث جميع الأطراف على الإحجام عن الخطاب العدواني وعلى وقف الأنشطة التي من شأنها أن تؤجج التوتر على الفور.

وأواصل مع المنسقين الخاصين التابعين لي اتصالاتنا المكثفة مع جميع الأطراف المعنية الرئيسية من أجل التخفيف من حدة التوترات الإقليمية وأرحب بالجهود التي تبذلها الولايات المتحدة وعدة حكومات أوروبية وعربية في سبيل خفض التصعيد عبر المفاوضات.

والوضع في البحر الأحمر مقلق للغاية كذلك.

فهجمات الحوثيين تعطّل التجارة الدولية. وقد استتبعت هذه الهجمات غارات جوية شنّتها الولايات المتحدة والمملكة المتحدة على مواقع للحوثيين في اليمن.

من الضروري خفض التصعيد – ويجب أن تتوقف كل الهجمات على السفن التجارية في البحر الأحمر على الفور.

وفي هذه الأثناء، تُشَن هجمات كل يوم تقريبًا على المنشآت التي تضم القوات الأمريكية وقوات التحالف الدولي في العراق وسوريا.

وردًا على هذه الهجمات، شنّت الولايات المتحدة غارات جوية استهدفت أفرادًا وجماعات يشتبه في أنهم أقدموا على تلك الأعمال.

وفي سوريا، استهدفت الغارات الجوية التي عزتها إيران وسوريا إلى إسرائيل مسؤولين من حماس والحرس الثوري الإسلامي في إيران.

أحث جميع الأطراف على التراجع عن حافة الهاوية والنظر في التكلفة الإنسانية الهائلة لصع إقليمي.

وفيما عدا الحاجة إلى خفض التصعيد على الفور، تتطلب كل حالة تنفيذ خارطة طريق سياسية واضحة تسهم في الاستقرار الإقليمي على المدى الطويل.

ففي سوريا، يتمثل ذلك في حل سياسي تيّسره الأمم المتحدة وفقًا لقرار 2254 الصادر عن مجلس الأمن، ويلبي احتياجات السوريين كافة.

ونحن في حاجة إلى تنفيذ قرار مجلس الأمن رقم 1701 بحذافيره على امتداد الخط الأزرق.

وفي اليمن، يجب إطلاق خارطة طريق ترعاها الأمم المتحدة لتنفيذ الالتزامات التي تعهدت الأطراف بها والتحضير لعملية سياسية يملكها اليمنيون وتشمل الجميع تحت رعاية الأمم المتحدة.

أصحاب السعادة،

لا يمكن تحقيق نهاية دائمة للنزاع الإسرائيلي-الفلسطيني إلا من خلال حل قائم على دولتين.

يجب أن يرى الإسرائيليين احتياجاتهم المشروعة للأمن تتجسد، ويجب أن يرى الفلسطينيون تطلعاتهم المشروعة في دولة تتمتع بالاستقلال الكامل وتملك القدرة على البقاء وتحظى بالسيادة تتحقق، بما يتوافق مع قرارات الأمم المتحدة والقانون الدولي والاتفاقيات السابقة.

أصحاب السعادة،

إن ما ورد الأسبوع الماضي من رفض واضح ومتكرر لحل الدولتين على أعلى المستويات في الحكومية الإسرائيلية غير مقبول. وجاء ذلك على الرغم من أقوى المناشدات التي أطلقها حتى أصدقاء إسرائيل، بمن فيهم أولئك الذين يجلسون حول هذه المائدة.

فمن شأن هذا الرفض، وإنكار حق الشعب الفلسطيني في إقامة دولته، أن يطيل أمد نزاع بات يشكّل تهديدًا رئيسيًا للسلم والأمن الدوليين إلى أجل غير مسمى.

وقد يفاقم الاستقطاب ويشجع المتطرفين في كل مكان.

على الجميع الاعتراف بحق الشعب الفلسطيني في بناء دولة المستقلة بالكامل.

وأي رفض للتسليم بحل الدولتين من جانب أي طرف يجب رفضه بحزم.

ما البديل؟ وكيف يبدو حل قائم على الدولة الواحدة وفي داخلها هذا العدد الكبير من الفلسطينيين دون أي إحساس حقيقي بالحرية والحقوق الكرامة؟ لا يمكن تصور هذا الأمر.

إن حل الدولتين هو السبيل الوحيد للوفاء بالتطلعات المشروعة لكلا الإسرائيليين والفلسطينيين.

السيد الرئيس، أصحاب السعادة،

إن دور المجتمع الدولي واضح.

علينا أن نتّحد لندعم إسرائيل والفلسطينيين في اتخاذ إجراءات حاسمة للمضي قُدما في عملية سلام جادة.

فعلى مدى العقود القليلة الماضية، تعرّض حل الدولتين للتشوية والتقويض وترك ليموت مرات عديدة.

ولكنه لا يزال السبيل الوحيد لتحقيق سلام دائم وعادل في إسرائيل وفي فلسطين وفي المنطقة.

وكما تذكّرنا الأحداث التي شهدتها الأشهر الثلاثة الماضية بمأساوية، فهو كذلك الطريق الوحيد لتفادي حلقات لا نهاية لها من الخوف والكراهية والعنف.

يجب أن يحفّز هذا الوقت العصيب الذي يلّم بالإسرائيليين والفلسطينيين كلا الطرفين، والمجتمع الدولي، على التصرف بشجاعة وحزم من أجل تحقيق سلام عادل ودائم.

شكرًا لكم.

Secretary-General's statement to the press - on the Middle East

Good afternoon.

More than 100 days have passed since the horrific 7 October attacks by Hamas that claimed the lives of more than one thousand Israelis and others, and resulted in the brutal seizing of hostages.

Every day I think of the anguish of the families I met.

I once again demand the immediate and unconditional release of all hostages. In the interim, they must be treated humanely and allowed to receive visits and assistance from the International Committee of the Red Cross.

The accounts of sexual violence committed by Hamas and others on October 7th must be rigorously investigated and prosecuted.

Nothing can justify the deliberate killing, injuring and kidnapping of civilians – or the launching of rockets towards civilian targets.

At the same time, the onslaught on Gaza by Israeli forces over these 100 days has unleashed wholesale destruction and levels of civilian killings at a rate that is unprecedented during my years as Secretary-General.

The vast majority of those killed are women and children.

Nothing can justify the collective punishment of the Palestinian people.

The humanitarian situation in Gaza is beyond words. Nowhere and no one is safe.

Traumatized people are being pushed into increasingly limited areas in the south that are becoming intolerably and dangerously congested.

While there have been some steps to increase the flow of humanitarian assistance into Gaza, life-saving relief is not getting to people who have endured months of relentless assault at anywhere near the scale needed.

The long shadow of starvation is stalking the people of Gaza – along with disease, malnutrition and other health threats.

I am deeply troubled by the clear violation of international humanitarian law that we are witnessing.

Last week, Under-Secretary-General Sigrid Kaag began her work as Senior Humanitarian and Reconstruction Coordinator for Gaza – in line with Security Council Resolution 2720.

I ask all states and parties to the conflict for their full cooperation, as she also works with members of the Security Council and regional actors to deliver on the mandate set in the resolution.

An effective aid operation in Gaza – or anywhere else -- requires certain basics.

It requires security.

It requires an environment where staff can work in safety.

It requires the necessary logistics and the resumption of commercial activity.

The obstacles to aid are clear – and they have been identified not only by the UN, but by officials from around the globe who have seen the situation for themselves.

First, the United Nations and our partners cannot effectively deliver humanitarian aid while Gaza is under such heavy, widespread and unrelenting bombardment.

This endangers the lives of those who receive aid – and those who deliver it.

The vast majority of our Palestinian staff in Gaza have been forced to flee their homes.

Since October 7th, 152 UN staff members have been killed in Gaza – the largest single loss of life in the history of our organization -- a heart-wrenching figure and a source of deep sorrow.

Still, aid workers, under enormous pressure and with no safety guarantees, are doing their best to deliver inside Gaza.

We continue to call for rapid, safe, unhindered, expanded and sustained humanitarian access into and across Gaza.

Second, the aid operation faces significant hurdles at the Gaza border.

Vital materials – including life-saving medical equipment and parts which are critical for the repair of water facilities and infrastructure – have been rejected with little or no explanation, disrupting the flow of critical supplies and the resumption of basic services.

And when one item is denied, the time-consuming approval process starts again from scratch for the entire cargo.

Third, the aid operation faces major impediments to distribution within Gaza.

This includes repeated denials of access to the north, where hundreds of thousands of people remain.

Since the start of the year, just 7 of 29 missions to deliver aid to the north have been able to proceed.

Large stretches of agreed routes cannot be used due to heavy fighting and debris, with unexploded ordnance also threatening convoys.

Humanitarian notification systems to maximize the safety of aid operations are not being respected.

In addition, frequent telecommunications blackouts means humanitarian workers cannot seek out the safest roads, coordinate aid distribution or track the movements of displaced people who need assistance.

We are seeking to ramp up the response – but we need basic conditions in place.

The parties must respect international humanitarian law –respect and protect civilians, and ensure their essential needs are met.

And there must be an immediate and massive increase in the commercial supply of essential goods.

The UN and humanitarian partners cannot alone provide basic necessities that should also be available in markets to the entire population.

Ladies and gentlemen of the media,

Meanwhile, the cauldron of tensions in the occupied West Bank is boiling over with heightened violence compounding an already dire fiscal crisis for the Palestinian Authority.

Tensions are also sky-high in the Red Sea and beyond – and may soon be impossible to contain.

I have serious concerns about daily exchanges of fire across the Blue Line.

This risks triggering a broader escalation between Israel and Lebanon and profoundly affecting regional stability.

Tens of thousands of people in northern Israel and southern Lebanon have been displaced by the fighting and humanitarian access in Lebanon continues to be constrained.

I am profoundly worried by what is unfolding.

It is my duty to convey this simple and direct message to all sides:

Stop playing with fire across the Blue Line, de-escalate, and bring hostilities to an end in accordance with Security Council Resolution 1701.

Ladies and gentlemen of the media,

I have outlined concerns about a wide range of issues: the unprecedented level of civilian casualties and catastrophic humanitarian conditions in Gaza; the fate of the hostages; the tensions that are spilling [over] across the region.

There is one solution to help address all these issues.

We need an immediate humanitarian ceasefire.

To ensure sufficient aid gets to where it is needed.

To facilitate the release of the hostages.

To tamp down the flames of wider war because the longer the conflict in Gaza continues, the greater the risk of escalation and miscalculation.

We cannot see in Lebanon what we are seeing in Gaza.

And we cannot allow what has been happening in Gaza to continue.

Thank you.

[END]

דברי מזכ״ל האו״ם בשיחה עם עיתונאים

צוהריים טובים.

עברו יותר ממאה ימים מאז המתקפות המחרידות שביצע חמאס ב־7 באוקטובר, אשר גבו את חייהם של יותר מאלף ישראלים ואחרים ושבהן נחטפו באכזריות בני ערובה.

בכל יום ויום אני חושב על מצוקת המשפחות שפגשתי.

אני שב ודורש את שחרורם לאלתר וללא תנאי של כל בני הערובה. ועד אז, יש להתייחס אליהם באופן אנושי ולהתיר להם לקבל ביקורים וסיוע מהצלב האדום הבינלאומי.

יש לחקור חקירה נמרצת של הדיווחים על האלימות המינית שביצעו חמאס ואחרים ב־7 באוקטובר ולהביא את האחראים לדין.

שום דבר אינו יכול להצדיק הרג, פציעה וחטיפה של אזרחים – ואף לא ירי רקטות לעבר יעדים אזרחיים.

בה בעת, המתקפה שמבצעים כוחות ישראליים בעזה במאת הימים האחרונים המיטה הרס סיטוני והרג אזרחים בשיעור שהוא חסר תקדים בכל שנותיי כמזכ״ל האו״ם.

רוב רובם של ההרוגים הם נשים וילדים.

דבר אינו יכול להצדיק את הענישה הקולקטיבית של העם הפלסטיני.

אין מילים לתאר את המצב ההומניטרי בעזה. שום מקום ואף אדם אינם בטוחים.

בני אדם מוכי טראומה נדחקים לאזורים מצטמצמים בדרום, שהגודש בהם נעשה בלתי נסבל ומסוכן.

ואף שנעשו צעדים מסוימים להגדיל את הזרמתו של סיוע הומניטרי לעזה, סיוע מציל־חיים אינו מגיע בכמות שאפילו מתקרבת להיקף הנדרש לבני האדם שסבלו חודשים על גבי חודשים של מתקפה בלתי פוסקת.

צילו האפל של הרעב מרחף מעל תושבי עזה – לצד מחלות, תת־תזונה וסיכונים בריאותיים אחרים.

אני מוטרד מאוד מההפרה הברורה של המשפט ההומניטרי הבינלאומי שלה אנו עדים.

בשבוע שעבר החלה תת־המזכ״ל סיגריד קאאח את עבודתה כמתאמת הבכירה לעניינים הומניטריים ולשיקום בעזה – בהתאם להחלטה 2720 של מועצת הביטחון.

אני מבקש מכל המדינות והצדדים לסכסוך להושיט לה את מלוא שיתוף הפעולה, בעודה עובדת גם עם חברות מועצת הביטחון ועם גורמים אזוריים כדי לפעול על פי תחום האחריות שנקבע בהחלטה.

לפעילות סיוע יעילה בעזה – או בכל מקום אחר – דרושים כמה תנאים בסיסיים.

נדרש ביטחון.

דרושה סביבה שבה אנשי סגל יכולים לעבוד בבטחה.

דרושים הלוגיסטיקה הנחוצה וחידוש הפעילות המסחרית.

המכשולים הניצבים בפני סיוע הם ברורים – וזוהו לא רק על ידי האו״ם, אלא על ידי בכירים מרחבי העולם שראו את המצב במו עיניהם.

ראשית, באו״ם ובארגונים השותפים לנו, איננו יכולים לספק סיוע הומניטרי יעיל כל עוד עזה נתונה להפגזות כה כבדות, נרחבות ובלתי פוסקות.

מצב זה מסכן את חייהם של מקבלי הסיוע – ושל מי שמספקים אותו.

רוב רובם של אנשי הסגל הפלסטינים בעזה נאלצו להימלט מבתיהם.

מאז 7 באוקטובר נהרגו בעזה 152 אנשי סגל של האו״ם – אירוע אובדן החיים היחיד הגדול ביותר בתולדות הארגון שלנו – נתון שובר לב ומקור לצעק עמוק.

ואף על פי כן, עובדי סיוע עושים כמיטב יכולתם לספקו בתוך עזה, וכל זאת תחת לחץ עצום ובלא ערובות לבטיחותם.

אנו ממשיכים לקרוא לגישה הומניטרית מהירה, בטוחה, בלא מכשול, מורחבת ומתמשכת אל תוך רצועת עזה וברחביה.

שנית, פעילות הסיוע נתקלת במכשולים משמעותיים בגבול עזה.

הכנסתם של חומרים חיוניים – לרבות ציוד רפואי וחלפים מצילי־חיים ההכרחיים לתיקון של מתקני מים ותשתית – נחסמה בהסברים דחוקים או ללא הסבר, והדבר שיבש את ההזרמה של אספקה חיונית ואת חידושם של שירותים בסיסיים.

וכשפריט אחד נפסל, תהליך האישור המסורבל והאיטי של המשלוח כולו מתחיל מחדש, מאפס.

שלישית, פעילות הסיוע מתמודדת עם מכשולים מרכזיים הניצבים בפני החלוקה בתוך עזה.

אלה כוללים סירובים חוזרים ונשנים לאפשר גישה לצפון, שבו נותרו עדיין מאות אלפי בני אדם.

מאז תחילת השנה רק שבע מתוך 29 משלחות הסיוע לצפון יכלו לנסוע ליעדן ולמלא את ייעודן.

בקטעים ארוכים של נתיבים שהשימוש בהם מוסכם לא ניתן להשתמש בשל לחימה כבדה ועיי חורבות, ובנוסף גם נפלי תחמושת מסכנים את השיירות.

מערכות הודעות הומניטריות שמטרתן להבטיח ככל שניתן את בטיחותם של מבצעי סיוע אינן מכובדות.

ובנוסף, השבתות תכופות של מערכות התקשורת משמען שעובדים הומניטריים אינם יכולים לאתר את הכבישים הבטוחים ביותר, לתאם חלוקת סיוע או לעקוב אחר תנועתם של עקורים הזקוקים לסיוע.

אנו מבקשים להגביר את המענה – אבל לשם כך צריכים לעמוד לרשותנו תנאים בסיסיים.

על הצדדים לכבד את המשפט ההומניטרי הבינלאומי – לכבד את האזרחים ולהגן עליהם, ולהבטיח מתן מענה לצורכיהם החיוניים.

יש להגדיל לאלתר ובאופן מסיבי את האספקה המסחרית של טובין חיוניים.

האו״ם וארגונים הומניטריים שותפים אינם יכולים לספק לבדם מצרכי יסוד שצריכים להיות זמינים לכלל האוכלוסייה גם בשווקים.

גבירותיי ורבותיי מן התקשורת, בינתיים, הקלחת הרותחת של המתיחות בגדה המערבית מאיימת לגלוש, כשהאלימות המוגברת מצטרפת למשבר כספי חמור ביותר שבו נתונה הרשות הפלסטינית.

גם בים סוף ומעבר לו המתיחות מרקיעה שחקים – ואפשר שבקרוב לא ניתן יהיה יותר לרסנה.

אני חושש חשש כבד לגבי חילופי האש היומיומיים בין שני עברי הקו הכחול.

כל זה מאיים להוביל להסלמה רחבה יותר בין ישראל לבין לבנון, ולפגוע אנושות ביציבות האזורית.

רבבות בני אדם בצפון ישראל ובדרום לבנון נעקרו בשל הלחימה, והגישה ההומניטרית בלבנון עדיין נתונה למגבלות.

אני חש דאגה עמוקה לנוכח השתלשלות העניינים.

מחובתי להעביר לכל הצדדים את המסר הפשוט והישיר הזה:

הפסיקו לשחק באש משני עברי הקו הכחול, הפכו את מגמת ההסלמה ושימו קץ למעשי האיבה בהתאם להחלטה 1701 של מועצת הביטחון.

גבירותיי ורבותיי מן התקשורת, חלקתי כאן חששות סביב שורה ארוכה של סוגיות: הרמה חסרת התקדים של אזרחים הרוגים והתנאים ההומניטריים הקטסטרופליים בעזה; גורלם של בני הערובה; והמתחים המאיימים לגלוש ברחבי האזור.

יש רק פתרון אחד שיכול לסייע לטפל בכל הסוגיות האלה.

אנו זקוקים להפסקת אש הומניטרית מיידית.

כדי להבטיח שדי סיוע יגיע למקומות שבהם הוא נדרש.

כדי לאפשר את שחרור בני הערובה.

כדי להנמיך את הלהבות ולמנוע מלחמה נרחבת יותר, משום שככל שהסכסוך בעזה נמשך זמן רב יותר, כך גדל הסיכון להסלמה ולשיקולים מוטעים.

איננו יכולים לראות בלבנון את מה שאנו רואים בעזה.

ואיננו יכולים להתיר למה שקורה בעזה להימשך.

תודה לכם.

[סוף]

29 December 2023, New York

Statement attributable to the Spokesperson for the Secretary-General on the Middle East

Stéphane Dujarric, Spokesman for the Secretary-General

As the hostilities between Israel and Hamas and other groups in Gaza intensify, the Secretary-General remains gravely concerned about the further spillover of this conflict, which could have devastating consequences for the entire region.

There is a continued risk of wider regional conflagration, the longer the conflict in Gaza continues, given the risk of escalation and miscalculation by multiple actors.

The escalating violence in the occupied West Bank, including intensified Israeli security forces operations, high numbers of fatalities, settler violence and attacks on Israelis by Palestinians, is extremely alarming.

The daily exchanges of fire across the Blue Line risk triggering a broader escalation between Israel and Lebanon and affecting regional stability.

The Secretary-General is increasingly concerned about the spillover effects of the continuing attacks by armed groups in Iraq and Syria, as well as the Houthi attacks against vessels in the Red Sea, which have escalated in recent days.

The Secretary-General urges all parties to exercise maximum restraint and take urgent steps to de-escalate tensions in the region.

The Secretary-General again appeals to all members of the international community to do everything in their power to use their influence on the relevant parties to prevent an escalation of the situation in the region.

The Secretary-General reiterates his call for an immediate humanitarian ceasefire in Gaza and the immediate and unconditional release of all hostages.

Statement attributable to the Spokesperson for the Secretary-General – on the Middle East | United Nations Secretary-General